PPWR: co to jest?
PPWR to skrót od angielskiej nazwy Packaging and Packaging Waste Regulation. Pełny tytuł aktu brzmi: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia dyrektywy 94/62/WE. Opublikowano je w Dzienniku Urzędowym UE 22 stycznia 2025 r. Polski tekst jest dostępny w EUR-Lex.
Zakres jest celowo szeroki. Rozporządzenie obejmuje wszystkie opakowania, niezależnie od materiału i od tego, czy trafiają do przemysłu, handlu, biur, usług czy gospodarstw domowych, a także wszystkie odpady opakowaniowe (art. 2 ust. 1). Pudełko z tektury, szklana butelka, tacka z tworzywa i torebka z herbatą (art. 3 pkt 1 lit. f) są opakowaniami w rozumieniu rozporządzenia.
PPWR stawia też cele państwom, nie tylko firmom. Ilość odpadów opakowaniowych na mieszkańca ma spaść, w porównaniu z 2018 r., o co najmniej 5 % do 2030 r., 10 % do 2035 r. i 15 % do 2040 r. (art. 43 ust. 1). Dlatego tak wiele przepisów dotyczy ograniczania samych opakowań, a nie tylko ich recyklingu.
Dlaczego rozporządzenie, a nie kolejna dyrektywa?
Dyrektywę 94/62/WE każde państwo wdrażało po swojemu. Skutek opisuje pierwszy motyw rozporządzenia: rozdrobnione przepisy i niejasne wymogi powodują niepewność i dodatkowe koszty dla podmiotów gospodarczych. Rozporządzenie usuwa ten problem u źródła, bo wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Art. 4 ust. 1 stanowi, że opakowanie wprowadza się do obrotu wyłącznie wtedy, gdy jest zgodne z rozporządzeniem. Art. 4 ust. 2 zabrania z kolei państwom zakazywania, ograniczania i utrudniania obrotu opakowaniem, które spełnia wymogi art. 5-12. Jeden zestaw wymogów otwiera więc cały rynek Unii.
Dyrektywa 94/62/WE traci moc ze skutkiem od 12 sierpnia 2026 r., a kilka jej przepisów stosuje się jeszcze przejściowo (art. 70 ust. 1). W Polsce nadal obowiązuje ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. W sprawach uregulowanych w PPWR pierwszeństwo ma rozporządzenie. Tam, gdzie PPWR zostawia decyzję państwom (kary, właściwe organy, organizacja ROP), potrzebna jest nowa ustawa; jej stan opisujemy w części o karach.
PPWR 2026 i kolejne lata: harmonogram obowiązków
Dzień 12 sierpnia 2026 r. nie uruchomił wszystkiego naraz. Rozporządzenie rozkłada wymogi na kilkanaście lat, a wiele z nich wiąże z aktami delegowanymi i wykonawczymi Komisji.
| Data | Co zaczyna obowiązywać | Podstawa | Charakter terminu |
|---|---|---|---|
| 11 lutego 2025 r. | Wejście rozporządzenia w życie | art. 71 | stały |
| 12 sierpnia 2026 r. | Stosowanie rozporządzenia: limity substancji, w tym PFAS w opakowaniach do kontaktu z żywnością; wymogi dla opakowań wielokrotnego użytku; ocena zgodności i deklaracja zgodności UE | art. 5, art. 11, art. 15, art. 71 | stały |
| 12 lutego 2027 r. | Państwa członkowskie ustanawiają przepisy o karach | art. 68 ust. 1 | stały (obowiązek państw) |
| 12 lutego 2028 r. | Kompostowalność torebek z herbatą i kawą, pojedynczych porcji do ekspresów i naklejek na owoce i warzywa; pusta przestrzeń w opakowaniach handlowych ograniczona do minimum | art. 9 ust. 1, art. 24 ust. 4 | stały |
| 12 sierpnia 2028 r. | Zharmonizowana etykieta ze składem materiałowym | art. 12 ust. 1 | najwcześniejszy (lub 24 miesiące od aktu wykonawczego) |
| 12 lutego 2029 r. | Etykieta opakowań wielokrotnego użytku | art. 12 ust. 2 | najwcześniejszy (lub 30 miesięcy od aktu wykonawczego) |
| 1 stycznia 2030 r. | Minimalizacja masy i objętości, a według wytycznych Komisji także zakaz podwójnych ścianek, fałszywych den i zbędnych warstw; zakaz formatów z załącznika V; 40 % opakowań transportowych wielokrotnego użytku | art. 10 ust. 1 i 2, art. 25 ust. 1, art. 29 ust. 1 | stały |
| 1 stycznia 2030 r. | Projektowanie z myślą o recyklingu; do obrotu tylko klasy A, B lub C | art. 6 ust. 2 i 3 | najwcześniejszy (lub 24 miesiące od aktów delegowanych) |
| 1 stycznia 2030 r. | Minimalny udział recyklatu w tworzywach sztucznych; pusta przestrzeń najwyżej 50 % w opakowaniach zbiorczych, transportowych i dla handlu elektronicznego | art. 7 ust. 1, art. 24 ust. 1 | najwcześniejszy (lub 3 lata od aktu wykonawczego) |
| 1 stycznia 2035 r. | Recykling na dużą skalę | art. 6 ust. 2 | najwcześniejszy (lub 5 lat od aktów wykonawczych) |
| 1 stycznia 2038 r. | Do obrotu tylko klasy A lub B | art. 6 ust. 3 | stały |
| 1 stycznia 2040 r. | Wyższe progi recyklatu w tworzywach sztucznych | art. 7 ust. 2 | stały |
Ostatnia kolumna jest ważniejsza niż sama data. Formuła „lub [x] miesięcy od dnia wejścia w życie aktu, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza” oznacza, że data z tabeli to minimum: jeżeli Komisja spóźni się z aktem, wymóg przesunie się razem z nim. W wytycznych z 5 czerwca 2026 r. (C(2026) 3702, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym UE 10 czerwca 2026 r. jako C/2026/3084), które, jak zaznacza Komisja, nie zmieniają przepisów PPWR, zapowiedziano dalsze akty wykonawcze i delegowane w ciągu najbliższych dwóch, trzech lat.
Kogo dotyczy rozporządzenie PPWR?
Rozporządzenie mówi o „podmiotach gospodarczych” (art. 3 pkt 12): to wytwórca, dostawca, importer, dystrybutor, upoważniony przedstawiciel, dystrybutor końcowy i dostawca usług realizacji zamówień. Rolę przypisuje się do konkretnego opakowania, nie do firmy. Ta sama spółka bywa wytwórcą dla marki własnej, importerem dla towaru z Azji i dystrybutorem dla reszty asortymentu.
| Rola | Kto to jest | Najważniejsze obowiązki |
|---|---|---|
| Wytwórca (art. 3 pkt 13) | Wytwarza opakowanie lub produkt w opakowaniu albo zleca ich zaprojektowanie lub wytworzenie pod własną nazwą lub znakiem towarowym | Zgodność z art. 5-12, ocena zgodności, dokumentacja techniczna, deklaracja zgodności UE (art. 15) |
| Producent (art. 3 pkt 15) | Wytwórca, importer lub dystrybutor, który po raz pierwszy udostępnia opakowanie na terytorium państwa członkowskiego, także w sprzedaży na odległość, albo rozpakowuje produkty, nie będąc użytkownikiem końcowym | Rejestr producentów i rozszerzona odpowiedzialność producenta (art. 44 i 45) |
| Importer (art. 3 pkt 17) | Ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii i wprowadza do obrotu opakowanie z państwa trzeciego | Sprawdza ocenę zgodności i dokumentację wytwórcy, podaje swoje dane, przechowuje kopię deklaracji (art. 18) |
| Dystrybutor (art. 3 pkt 18) | Udostępnia opakowanie na rynku, nie będąc wytwórcą ani importerem | Należyta staranność; sprawdza m.in. rejestrację producenta i etykiety (art. 19) |
| Upoważniony przedstawiciel (art. 3 pkt 19) | Działa w Unii na podstawie pisemnego upoważnienia wytwórcy | Przechowuje deklarację i dokumentację do dyspozycji organów (art. 17) |
| Dostawca (art. 3 pkt 16) | Dostarcza wytwórcy opakowanie lub materiał opakowaniowy | Przekazuje wytwórcy informacje i dokumentację potrzebne do wykazania zgodności (art. 16) |
| Dostawca usług realizacji zamówień | Definicja z art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2019/1020, do którego odsyła art. 3 PPWR | Magazynowanie, pakowanie i wysyłka nie mogą pogorszyć zgodności opakowań (art. 20) |
Najwięcej kłopotu sprawia marka własna. Importer lub dystrybutor, który wprowadza opakowania do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje je w sposób mogący wpłynąć na zgodność, jest uważany za wytwórcę i przejmuje obowiązki z art. 15 (art. 21). Sieć handlowa zamawiająca soki pod własną marką staje się więc wytwórcą tych opakowań, choć nie ma ani jednej linii produkcyjnej. Osobna reguła dotyczy mikroprzedsiębiorstw: opisujemy ją w pytaniach na końcu.
Obowiązki PPWR z art. 5-12: co musi spełniać opakowanie
Rozdziały II i III zawierają wymogi dla samego opakowania: zrównoważoności (art. 5-11) i etykietowania (art. 12). Na nich opiera się ocena zgodności, dlatego warto znać ich daty, a nie tylko tytuły.
Substancje w opakowaniach (art. 5)
Obecność substancji potencjalnie niebezpiecznych ma być ograniczona do minimum, a konkretne limity są dwa. Suma stężeń ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego nie może przekraczać 100 mg/kg (art. 5 ust. 4). Od 12 sierpnia 2026 r. opakowania do kontaktu z żywnością nie mogą zawierać PFAS w stężeniu równym lub wyższym niż 25 ppb dla każdego PFAS mierzonego ukierunkowaną analizą, 250 ppb dla sumy PFAS albo 50 ppm dla PFAS łącznie z polimerowymi (art. 5 ust. 5). Zgodność wykazuje się w dokumentacji technicznej.
Przydatność do recyklingu (art. 6)
Wszystkie opakowania muszą być zdatne do recyklingu: projektowane z myślą o recyklingu, a później także poddawane recyklingowi na dużą skalę. Wynik wyraża się w klasach z tabeli 3 załącznika II: klasa A to co najmniej 95 %, B co najmniej 80 %, C co najmniej 70 %. Od 1 stycznia 2030 r. (najwcześniej) do obrotu trafią tylko opakowania w klasach A, B lub C, a od 1 stycznia 2038 r. tylko w klasach A lub B. Kryteria dla poszczególnych kategorii opakowań ustalą akty delegowane. Według wytycznych Komisji sam art. 6 ust. 1 stosuje się od 12 sierpnia 2026 r., ale dopóki nie wejdzie w życie akt delegowany z art. 6 ust. 4, wytwórcy nie muszą przeprowadzać oceny zgodności w zakresie przydatności do recyklingu.
Recyklat w opakowaniach z tworzyw sztucznych (art. 7)
Części z tworzyw sztucznych mają zawierać minimalny udział materiału z recyklingu odpadów pokonsumenckich, liczony jako średnia dla zakładu produkcyjnego i roku. Od 1 stycznia 2030 r. (lub 3 lata od aktu wykonawczego, jeśli później) wynosi on 30 % dla opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi z PET, 10 % dla takich opakowań z innych tworzyw, 30 % dla jednorazowych butelek na napoje i 35 % dla pozostałych. Od 1 stycznia 2040 r. progi rosną do 50, 25, 65 i 65 %. Nie dotyczą m.in. kompostowalnych opakowań z tworzyw ani części stanowiących mniej niż 5 % masy jednostki opakowania (art. 7 ust. 4 i 5).
Kompostowalność (art. 9) i surowce biopochodne (art. 8)
Do 12 lutego 2028 r. przepuszczalne torebki z herbatą i kawą, miękkie pojedyncze porcje do ekspresów oraz samoprzylepne naklejki na owoce i warzywa muszą spełniać normy kompostowania przemysłowego, a jeżeli państwo tego wymaga, także domowego (art. 9 ust. 1). Art. 8 o surowcach biopochodnych to na razie zadanie Komisji, która do tej samej daty ma ocenić stan technologii.
Minimalizacja opakowań (art. 10)
Tu łatwo o pomyłkę. Ustęp 1, czyli ograniczenie masy i objętości do niezbędnego minimum, ma w tekście stały termin: 1 stycznia 2030 r. Ustęp 2 zakazuje wprowadzania do obrotu opakowań niespełniających kryteriów z załącznika IV oraz opakowań, których cechy służą jedynie zwiększeniu postrzeganej objętości produktu, takich jak podwójne ścianki, podwójne dna i zbędne warstwy. Wyjątki dotyczą niektórych wzorów i znaków towarowych chronionych przed 11 lutego 2025 r. oraz oznaczeń geograficznych.
Ustęp 2 nie ma własnej daty, ale Komisja w wytycznych C/2026/3084 odczytuje oba ustępy jako stosowane od 1 stycznia 2030 r. Do końca 2029 r. nadal obowiązują wymogi zasadnicze dyrektywy 94/62/WE dotyczące minimalizacji opakowań (art. 70 ust. 1 lit. b), a wraz z nimi norma EN 13428:2004. Wytyczne nie są wiążące, ale do tego czasu zasada ograniczania opakowań do minimum nie znika.
Opakowania wielokrotnego użytku (art. 11)
Opakowanie jest wielokrotnego użytku tylko wtedy, gdy spełnia wszystkie warunki z art. 11 ust. 1: zaprojektowano je z myślą o wielu rotacjach, można je opróżnić, ponownie napełnić i odnowić bez utraty funkcji, a jako odpad nadaje się do recyklingu. Art. 11 ust. 1 obejmuje opakowania wprowadzane do obrotu od 11 lutego 2025 r., czyli od dnia wejścia rozporządzenia w życie. Rozporządzenie stosuje się jednak od 12 sierpnia 2026 r. (art. 71), dlatego według wytycznych Komisji organy mogą sprawdzać zgodność z art. 11 dopiero od tej daty, także w przypadku opakowań wprowadzonych do obrotu po 11 lutego 2025 r. Opakowań wielokrotnego użytku wprowadzonych do obrotu przed 11 lutego 2025 r. nie trzeba dostosowywać ani wycofywać (art. 15 ust. 9). Minimalną liczbę rotacji określi akt delegowany (art. 11 ust. 2).
Etykietowanie (art. 12) i dane wytwórcy
Od 12 sierpnia 2028 r. (lub 24 miesiące od aktu wykonawczego, jeśli później) opakowania dostaną zharmonizowaną etykietę z piktogramami i informacją o składzie materiałowym. Nie dotyczy to opakowań transportowych, poza opakowaniami dla handlu elektronicznego, ani opakowań w systemie kaucyjnym.
Obowiązki informacyjne działają już dziś. Wytwórca podaje na opakowaniu albo w kodzie QR lub innym nośniku danych swoją nazwę lub znak towarowy i adres pocztowy, a gdy to niemożliwe, w dokumencie towarzyszącym (art. 15 ust. 6); importer robi to samo ze swoimi danymi (art. 18 ust. 3). Wytwórca zapewnia też numer typu, partii lub numer seryjny albo inny element umożliwiający identyfikację opakowania; gdy nie pozwala na to wielkość lub charakter opakowania, informację podaje się w dokumencie towarzyszącym (art. 15 ust. 5). Te przepisy nie mają odrębnej daty, więc stosuje się je od 12 sierpnia 2026 r.
Poza art. 5-12: pusta przestrzeń, formaty, ponowne użycie
Rozdział V nakłada obowiązki na podmioty gospodarcze, a nie na projekt opakowania. Trzy z nich warto zaplanować już teraz:
- Pusta przestrzeń (art. 24). Od 1 stycznia 2030 r. lub 3 lata od aktu wykonawczego współczynnik pustej przestrzeni w opakowaniach zbiorczych, transportowych i dla handlu elektronicznego wynosi najwyżej 50 %. Wypełniacze, takie jak folia bąbelkowa czy ścinki papieru, liczą się jako pusta przestrzeń. Kto wysyła towar w samym opakowaniu handlowym, jest z tego obowiązku zwolniony (art. 24 ust. 5).
- Zakazane formaty (art. 25, załącznik V). Od 1 stycznia 2030 r. znikają m.in. jednorazowe opakowania z tworzyw na świeże owoce i warzywa poniżej 1,5 kg, jednorazowe opakowania z tworzyw do spożycia na miejscu w gastronomii i jednorazowe porcje sosów, cukru czy przypraw w sektorze HoReCa, z wyjątkami z załącznika.
- Ponowne użycie (art. 29). Od 1 stycznia 2030 r. co najmniej 40 % opakowań transportowych, takich jak palety, skrzynki, pudła czy kanistry, używanych do transportu produktów w Unii, ma być wielokrotnego użytku; od 1 stycznia 2040 r. podmioty mają dążyć do 70 %.
Ocena zgodności, dokumentacja techniczna i deklaracja zgodności UE
Ta część PPWR od 12 sierpnia 2026 r. dotyczy każdego wytwórcy. Art. 15 ust. 2 ustala kolejność: przed wprowadzeniem opakowania do obrotu wytwórca przeprowadza procedurę oceny zgodności z art. 38 (lub zleca jej przeprowadzenie), sporządza dokumentację techniczną, a jeżeli procedura wykazała zgodność, sporządza deklarację zgodności UE zgodnie z art. 39.
Procedurą jest moduł A z załącznika VII, czyli wewnętrzna kontrola produkcji, bez udziału jednostki notyfikowanej. Dokumentacja techniczna obejmuje w stosownych przypadkach m.in. ogólny opis opakowania i jego przeznaczenia, rysunki i materiały części składowych, wykaz zastosowanych norm i specyfikacji, jakościowy opis ocen z art. 6, 10 i 11 oraz sprawozdania z badań.
Deklarację sporządza się dla każdego rodzaju opakowania (załącznik VII pkt 4), według wzoru z załącznika VIII: osiem punktów i blok podpisu. Musi być stale aktualizowana i sporządzona w języku lub językach wymaganych przez państwo, w którym opakowanie jest wprowadzane do obrotu lub udostępniane na rynku (art. 39 ust. 2). Dokumentację i deklarację wytwórca przechowuje 5 lat dla opakowań jednorazowego użytku i 10 lat dla opakowań wielokrotnego użytku, od dnia wprowadzenia do obrotu (art. 15 ust. 3), a na uzasadniony wniosek organu udostępnia je w terminie 10 dni (art. 15 ust. 10).
Najczęstszy błąd? Deklarowanie zgodności z całością art. 5-12 hurtem. Deklaracja potwierdza wymogi mające zastosowanie w dniu wprowadzenia do obrotu (załącznik VII pkt 1), a właściwe organy dążą do kontrolowania co roku dokładności co najmniej części deklaracji, z zastosowaniem podejścia opartego na analizie ryzyka (art. 39 ust. 5). W nocie dla małych firm z października 2026 r. Komisja (DG ENV) wskazuje, że na razie deklaracja musi w praktyce obejmować tylko wymogi dotyczące substancji z art. 5, czyli limity metali ciężkich i PFAS. To wykładnia Komisji, a nie przepis. Krok po kroku, z przykładem wypełnienia i listą typowych pomyłek, opisujemy to w przewodniku Deklaracja zgodności PPWR: wzór, przykład i pola obowiązkowe. Znajdziesz tam też bezpłatny wzór deklaracji w Wordzie i PDF, odtwarzający osiem punktów załącznika VIII.
Deklaracja zgodności PPWR gotowa do podpisu
Generator DPP-Tool prowadzi przez osiem punktów załącznika VIII, oddziela wymogi już obowiązujące od przyszłych i tworzy deklarację razem ze spisem dokumentacji technicznej z załącznika VII.
Wygeneruj deklarację zgodności, 49 € jednorazowoROP, producent i rejestr producentów
Rozszerzona odpowiedzialność producenta (ROP) spoczywa na „producencie” z art. 3 pkt 15, czyli na podmiocie, który jako pierwszy udostępnia opakowanie na terytorium danego państwa. Producenci ponoszą ją w ramach systemów z art. 8 i 8a dyrektywy 2008/98/WE oraz przepisów PPWR (art. 45 ust. 1).
Podstawą jest rejestr producentów. Każde państwo tworzy krajowy rejestr w ciągu 18 miesięcy od wejścia w życie pierwszego aktu wykonawczego określającego format rejestracji (art. 44 ust. 1 i 14). Producent rejestruje się w każdym państwie, w którym po raz pierwszy udostępnia opakowania, i bez rejestracji nie może ich tam udostępniać (art. 44 ust. 2 i 4). Co roku, do 1 czerwca, przekazuje dane za poprzedni rok (art. 44 ust. 7); przy mniej niż 10 tonach rocznie zakres danych jest węższy (art. 44 ust. 8).
Rejestr działa jak filtr w całym łańcuchu. Dystrybutor sprawdza, czy producent jest zarejestrowany (art. 19 ust. 2 lit. a). Producent sprzedający na odległość do innego państwa wyznacza tam upoważnionego przedstawiciela ds. ROP (art. 45 ust. 3); Komisja zaproponowała zawieszenie tego wymogu, ale dopóki rozporządzenie nie zostanie zmienione, obowiązuje on bez zmian. Platformy internetowe pobierają od sprzedawców numer rejestracji i oświadczenie o przestrzeganiu ROP (art. 45 ust. 4). Sklep z Niemiec wysyłający paczki do klientów w Polsce jest więc producentem także w Polsce.
W Polsce rejestr i opłaty działają dziś na podstawie dotychczasowych przepisów krajowych. Rządowy projekt ustawy, opisany niżej, przewiduje m.in. dostosowanie bazy BDO do wymagań ROP i dwuletni okres przejściowy przed pełnym wdrożeniem nowego systemu. Do czasu uchwalenia ustawy to założenia projektu, nie obowiązujące prawo.
Kary za naruszenie PPWR i polska ustawa (stan na 22 października 2026 r.)
Rozporządzenie nie zawiera kwot kar. Art. 68 ust. 1 zobowiązuje państwa członkowskie do ustanowienia przepisów o karach do 12 lutego 2027 r.; kary mają być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Art. 68 ust. 2 dodaje, że za naruszenie art. 24-29 (pusta przestrzeń, formaty, ponowne użycie i napełnianie) kary muszą obejmować administracyjne kary pieniężne.
Stan w Polsce na 22 października 2026 r.: ustawa ustanawiająca kary za naruszenie rozporządzenia 2025/40 nie została uchwalona. Rządowy projekt ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (nr w wykazie UC100), służący stosowaniu rozporządzenia i nowemu modelowi ROP, jest w Rządowym Procesie Legislacyjnym od 13 sierpnia 2025 r. Serwis odnotowuje etapy uzgodnień, konsultacji publicznych, opiniowania oraz komitetów Rady Ministrów (ostatni: Komitet do Spraw Europejskich), ale nie ma jeszcze wpisów z etapu Rady Ministrów ani skierowania projektu do Sejmu. W wykazie prac legislacyjnych rządu jako planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów podano III kwartał 2026 r. Ten termin upłynął 30 września 2026 r., a w serwisie nie ma wpisu o przyjęciu projektu przez Radę Ministrów.
Wniosek: kwoty kar za PPWR krążące w sieci nie wynikają z polskiego prawa, bo takiego przepisu jeszcze nie ma. Brak kar nie oznacza jednak braku obowiązków. Rozporządzenie stosuje się bezpośrednio, organ może zażądać dokumentacji (art. 15 ust. 10), a właściwe organy stosują środki takie jak wycofanie z rynku opakowań niezgodnych (art. 39 ust. 5).
Co zrobić teraz: plan w sześciu krokach
- Zrób spis opakowań: jednostkowe, zbiorcze, transportowe, dla handlu elektronicznego, z materiałem, dostawcą i rynkiem.
- Przypisz role. Dla każdej pozycji ustal, czy jesteś wytwórcą, importerem czy dystrybutorem i w których państwach jesteś producentem.
- Zbierz dowody od dostawców. Art. 16 zobowiązuje ich do przekazania informacji i dokumentacji potrzebnej do wykazania zgodności, na przykład wyników badań na metale ciężkie i PFAS.
- Przygotuj dokumentację techniczną i deklarację dla wymogów obowiązujących dziś, bez deklarowania przyszłych. Najszybciej przez generator deklaracji zgodności PPWR.
- Zaplanuj 2028 i 2030. Etykiety, klasy recyklingu, recyklat i pusta przestrzeń wymagają zmian projektowych.
- Śledź akty Komisji i polską ustawę i aktualizuj deklarację po każdej zmianie projektu opakowania.
Najczęstsze pytania
Od kiedy obowiązuje rozporządzenie PPWR?
Rozporządzenie weszło w życie 11 lutego 2025 r., a stosuje się je od 12 sierpnia 2026 r. (art. 71). Część wymogów zaczyna obowiązywać później: kompostowalność wybranych opakowań od 12 lutego 2028 r., etykiety od 12 sierpnia 2028 r., recykling i recyklat od 1 stycznia 2030 r. Daty powiązane z aktami Komisji są terminami najwcześniejszymi.
Czy PPWR trzeba wdrożyć do polskiego prawa?
Nie w zakresie samych wymogów: rozporządzenie wiąże w całości i jest stosowane bezpośrednio. Polska ustawa jest jednak potrzebna do ustalenia kar, właściwych organów i organizacji ROP. Na 22 października 2026 r. rządowy projekt (UC100) nie został jeszcze skierowany do Sejmu.
Czy opakowania z magazynu muszą spełniać PPWR?
Decyduje wprowadzenie do obrotu, czyli pierwsze udostępnienie na rynku Unii (art. 3 pkt 10), a nie data produkcji. Opakowania wprowadzone do obrotu przed 12 sierpnia 2026 r., które leżą u dystrybutorów, nie muszą spełniać nowych wymogów (motyw 14). Opakowania czekające w magazynie wytwórcy na pierwsze wprowadzenie do obrotu muszą.
Czy importer sporządza deklarację zgodności?
Nie. Importer sprawdza, czy wytwórca przeprowadził ocenę zgodności i sporządził dokumentację techniczną, podaje na opakowaniu swoje dane i przechowuje kopię deklaracji przez 5 lub 10 lat (art. 18). Jeżeli jednak wprowadza opakowania pod własną marką albo je modyfikuje, staje się wytwórcą (art. 21) i sporządza deklarację sam.
Jakie kary grożą za naruszenie PPWR w Polsce?
Na 22 października 2026 r. żaden polski przepis nie określa kar za naruszenie rozporządzenia 2025/40. Państwa członkowskie mają je ustanowić do 12 lutego 2027 r. (art. 68). Za naruszenie art. 24-29 kary muszą obejmować administracyjne kary pieniężne.
Czy małe firmy mają ulgi?
Kilka. Gdy mikroprzedsiębiorstwo zleca opakowanie pod własną marką dostawcy z tego samego państwa, wytwórcą jest dostawca (art. 3 pkt 13 lit. b). Dla obowiązków wytwórcy z art. 15, w tym deklaracji zgodności, wystarczy, że dostawca znajduje się w Unii (art. 15 ust. 12). Producenci wprowadzający mniej niż 10 ton opakowań rocznie przekazują do rejestru węższy zakres danych (art. 44 ust. 8). Sam obowiązek oceny zgodności i deklaracji nie znika: przechodzi na dostawcę.